GİRİŞ

İrem şehirlerinden, Ekümenopolis: Ucu Olmayan Şehir lere doğru insanın serüveni. 

Bir şekilde insanlık her devirde oluşturduğu şehirlerde kendini bir şey sanarak, Allah’a başkaldırmanın sembolik halini yaşıyor. İster içine kapanık oyuklarda yoğun taş işçiliği sonucu üretilmiş kapalı sistem şehirleri, isterse ucu bucağı olmayan her türlü etkileşime maruz açık uçlu şehirler üretsin kendini bir şey sanma gafletine kapılmaya devam ediyor.  Ne zaman ki, şehirlerde ibadethaneyi merkez yapıyor o şehirler en huzurlu hallerine bürünüyor. Cami ameli, amel insanı, insan ise evi ve şehri ihya eder mi acaba. Statik dinamik, en dinamik.

Bu insanlığa yakışmaz. Parçası olduğumuz bu insanlık kütlesinin iyi temsillerinin sayısını artırmalıyız. Tabii ki de önce iyi temsillerinden biri olmalıyız.  İş bu nedenlerle, yaşadığımız muhiti şehrin en iyi alt kümelerinden biri haline getirmeliyiz.